آيا ياري کننده‏اي هست؟فرياد استغاثه و ياريخواهي امام حسين‏ «ع‏» در روز عاشورا پس از شهادت همه ياران، فرزندان و خويشاوندان است.چون دشمن قصد حمله به ‏خيمه‏هاي اهل بيت را داشت و صداي آنان به گريه و فغان بلند بود، امام حسين‏ «ع‏» اينگونه ‏استغاثه کرد، شايد غيرت شنوندگان را برانگيزد تا مانع هجوم لشکريان به حريم حرم‏ شوند.
نداي‏ «هل من ناصر» حسين‏ «ع‏» هنوز و هميشه در گوش تاريخ طنين انداز است و وجدانهاي بيدار و همه آزادگان را به مقاومت در برابر ستم فرا مي‏خواند و به نصرت دين‏خدا و ياري ولي خدا مي‏طلبد.کسي که نداي نصرت خواهي و «استنصار» حجت‏ خدا رابشنود ولي پاسخ ندهد، اهل دوزخ است.امام حسين‏ «ع‏» در مسير کوفه به دو نفر برخورد و پس از گفتگو وقتي از آنان دعوت به ياري کرد، آنان کهنسالي و قرضهاي خود را بهانه ‏آوردند تا همراه امام نشوند.حضرت فرمود: پس از منطقه دور شويد تا مرا نبينيد و صداي‏مرا نشنويد که به عذاب الهي گرفتار مي‏شويد: «فانطلقا فلا تسمعالي واعية و لا تريالي سوادافانه من سمع واعيتنا او راي سوادنا فلم يجبنا و لم يغثنا کان حقا علي الله عز و جل ان يکبه‏علي منخريه في النار».[1] .

 آيا ياري کننده‏اي هست؟فرياد استغاثه و ياريخواهي امام حسين‏ «ع‏» در روز عاشورا پس از شهادت همه ياران، فرزندان و خويشاوندان است.چون دشمن قصد حمله به ‏خيمه‏هاي اهل بيت را داشت و صداي آنان به گريه و فغان بلند بود، امام حسين‏ «ع‏» اينگونه ‏استغاثه کرد، شايد غيرت شنوندگان را برانگيزد تا مانع هجوم لشکريان به حريم حرم‏ شوند.